Ons Verhaal

Zelfvoorzienend leven. Waarom uitstellen?

Wouter en Sabine

Wouter met bonen oogst

Yes! Mijn eigen blog over duurzaam en zelfvoorzienend leven en wonen. Is het niet geweldig mijn hartsverlangen naar een groen leven en een bewuste, harmonieuze, respectvolle en liefdevolle wereld met jou te delen?

En hierbij te inspireren, delen, nieuwe mensen te ontmoeten en samen te gaan werken.

Dat deze website: superzelfvoorzienend.nl bijdraagt aan een Nieuwe wereld waarin wij vrij en zelfstandig kunnen samen leven. Waarin de rijkelijke overvloed waarin we leven eerlijk gedeeld wordt?

Groen leven blog: Reis naar nieuw bewustzijn

In 2015 stapte ik de fiets op. In 7 dagen fietste ik naar Ecolonie, een gemeenschap in het voorgebergte van de Vogezen. Voordat ik überhaupt Zwolle uit gefietst was, had ik een close call met het prikkeldraad dat een weiland begrensde. De wind die langs de IJssel joeg, duwde mij deze kant op.

Weet je zeker dat je dit wilt? Leek de wind mij te vragen?

Wouter op fiets

7 dagen fietsen door winterse omstandigheden van ijzig kou, wind, zonneschijn en regen brachten mij op mijn eerste bestemming. Onderweg logeerde ik bij gastvrije mensen die openstonden voor een reiziger zoals ik. Ik vond deze mensen via CouchSurfing.

Een half jaar verbleef ik op Ecolonie. Ergens had ik in deze tijd ook de behoefte te schrijven over wat ik deed en ervoer in mijn wereldse en innerlijke reis van hoofd naar hart. Mijn eerste blog: groenleven.nl bestaat inmiddels niet meer. Onderweg had ik de gedachte opgepikt dat dit blog omgedoopt moest worden naar wouterbuijs.com.

Welke momenteel niet toegankelijk is vanwege een fout in de WordPress installatie. Als iemand mij hierbij helpen kan, graag. Ja, ik kan je helpen Dankjewel 🙏

Woorden schieten tekort om deze levens veranderende reis te beschrijven en samen te vatten. Ik zou er een boek over kunnen schrijven. En misschien doe ik dat ooit.

De grootste les die ik geleerd heb, was dat de nieuwe wereld waarin ik zou graag zou willen leven van buiten niet te vinden is, als deze niet van binnen leeft.

De nieuwe wereld zul je niet ervaren, als je haar niet van binnen voelt

Een fietsreis van een paar duizend km, vervolgde in een wandeltocht van een honderden kilometers langs de Portugese en Spaanse kust. Nieuwe contacten die ik als soul family zou kunnen noemen, brachten mij tot aan Californië.

Aangezien ik daar toch al was, besloot ik nog een paar maanden in Zuid-Amerika te vertoeven. Als je dan toch het vliegtuig in moet, Dan maar goed. Althans zo dacht ik.

De zwaarste bagage, was de bagage op mijn hart

Wouter verdriet
Zwaar beladen

De motivatie om deze reis te beginnen was tweeledig:

  1. Het diepe verlangen naar een wereld waarin liefde, natuur, respect, harmonie en vrijheid het hoogtij vieren
  2. Het totaal niet kunnen begrijpen en afkeuren van de wereld waarin ik leefde.

Vooral dit laatste maakte dat mijn onderneming in de ogen van mijn meest dierbare personen, wiens mening mijn ook nog eens heftig kon beïnvloeden heftig binnen kwam. In de ogen van mijn ouders was mijn reis niet meer dan een vlucht. Aan de andere kant deelden ze wel met trots met mij over wat ik allemaal doe en heb gedaan. Dit was voor mij niet altijd even makkelijk.

Wel, nu zal ik je met een voorbeeld proberen uit te leggen wat ik bedoel met: De zwaarste bagage:

De zon staat hoog, ik ben omringd door groene bergtoppen. En de lucht is stralend blauw. Her en der zie ik wat witte wolken aan de lucht. Langs de steile groene en onbegaanbare berghellingen zie ik af en toe een Condor vliegen. De aanwezigheid van deze immense vogels is duidelijk te voelen tot in het dal waar ik loop.

Het bergpad voor mij kronkelt zich een weg omhoog. Inmiddels kijk ik neer op het pittoreske dorpje Iruya (Salta, Argentinië). In mijn simpele sporttasje draag ik fotocamera, native american flute en een fles water. Mijn water voorraad gaat er snel doorheen. Het is goed warm. In combinatie met de steile wandeling stap ik op mijn gemak door.

Duizenden kilometers weg van alles en iedereen. Helemaal op mijzelf. Wijdsheid, natuurpracht, om mij heen. De tijd van mijn leven. Helemaal vrij.

En nu komt het, let op hè:

Ik pak mijn fotocamera. Inmiddels is het scherm al bekrast, nadat het in de Yucca Valley (Californië- VS) van een rots af is gevallen, na een selfie poging. Terwijl ik door de lens kijk van mijn trouwe reisgenoot, gaat weer diezelfde gedachte door mij heen:

“Wacht maar tot mama dit ziet, dan zal ze trots op mij zijn.”

Damn, de invloed uit het verleden stuurt mij nog steeds.

Je zou dit natuurlijk kunnen zien als een zoon die zijn moeder lief heeft. Dat is natuurlijk ook zo. Maar het was het gevoel iets te moeten bewijzen voor goedkeuring van buitenaf, in dit geval mijn moeder wat ik het diepste voelde bij deze gedachte.

Wouter Argentinie Iruya

Dus nee:

Het waren niet die fietstassen, waarin ik mijn hele leven met mij meedroeg. Net zo min was het de versleten backpack. Het waren diep ingesloten gedachten, patronen en overtuigingen die mij gevangen hielden in een toestand waarin geen vrijheid mogelijk was.

Ook al leek dit zo aan de buitenkant.

Dit speelde zich af, niet lang voordat ik terug keren zou naar Nederland. Iruya was 1 van de vele plaatsen op mijn pad richting Bolivia. Het hart van Latijns Amerika. Langzaam groeide er een enorme liefde in mij op voor dit land.

Terwijl mijn terugreis dichterbij kwam, groeide mijn verzet. Op een moment overwoog ik zelfs een jaarlang in een sjamanistische Ashram in Cochabamba te blijven.

Er lag echter iets anders in het verschiet.

Ïk moest gehoor geven aan een veel diepere roep in mij.

Deels gedwongen door een slinkende spaarrekening, deels omdat ik een onbewust gevoel volgde zat ik op 11 juni 2018 in het vliegtuig terug van Santa Cruz naar Nederland.

Bij de douane merkte ik weer hoe ik als door engelen werd begeleid:

Mijn backpack heb ik inmiddels achter mij gelaten, de volgende halte is de paspoort controle. Mij van geen onschuld bewust laat ik mijn paspoort zien aan de douane beambte aan de andere kant van de balie. In mijn paspoort zitten een paar papiertjes gestoken die ik bij binnenkomst in Bolivia heb ontvangen van de douane aan de weg.

De official neemt er de tijd voor. Ze gaat met haar aandacht naar een computerscherm en weer terug naar mijn paspoort en de bijhorende papiertjes.

Dit klopt niet zegt ze.

Je hebt geen stempel.

Ik mag je niet het land uit laten of je moet veel geld betalen.

Ik voel mijn hart overslaan. Ik voel de stress levels zich in mij toenemen. Mijn pre-paid creditcard kan ik namelijk al geen weken meer opladen, omdat mijn bank-reader stuk is. Daarnaast is het nu middernacht in Nederland en heb ik geen idee hoe en wie ik bereiken moet om deze som te voldoen.

De official lijkt mijn zorgen te voelen en zegt dat ze met haar leidinggevende te gaan praten.

De volgende momenten lijken een eeuwigheid te duren. Met spanning in mijn kaken en de rest van mijn lijf doe ik een paar stappen bij de balie vandaan. En huppel ik wat heen en weer. Ik probeer rustig te ademen en ik vraag om hulp. Een onstopbare gedachtestroom gaat door mij heen:

HELP

Na enkele minuten komt de vriendelijke official terug:

Ik heb met mijn leidinggevende gesproken.

Ik mag je het land uitlaten.

Maar, je mag hier dit jaar niet meer terugkomen.

De vrouw stempelt mijn paspoort en laat mij door. Engelen bestaan. Langzaamaan voel ik bij elke stap die ik zet de spanning uit mijn lijf glijden.

Dankjewel. 🙏

Living Village

Nieuwe wending

Dat het leven een heel andere wending voor mij zou krijgen, merk ik snel genoeg. Terug in Nederland wordt ik opgevangen door een goede vriend. In een klein dorp Oostelijk van Zwolle grond ik weer in het Hollandse bestaan.

Met deze goede vriend kijk ik uit naar een mooi festival dat in aankomst is: Living Village. Een festival waar alle aspecten van het leven gevierd worden. Een plek waar bewust Nederland en zelfs Europa op af komt.

En waarvan ik sterk het gevoel heb, erbij te moeten zijn.

Wanneer het weekend nadert en het festival zijn hoogtepunt begint te bereiken, zit ik op mijn gemakje bij een eettentje te eten. Het is een gure grijze dag. Het lijkt wel herfst ook al is het bijna midzomer.

Ik kijk op van mijn maaltijd om tegen het grijze wolkendek een bijna lichtende vrouwverschijning in mijn richting te zien lopen. Net als ik, is zij gehuld in vele laagjes kleding. Waar het bij mij een praktische buitensport jas is die mij warm houdt. Zie ik bij deze vrouw vele laagjes kleding onder een sierlijk wit gebreide of gehaakte poncho.

Ze straalt.

Bij dit Indisch kraampje lijkt ze zoekende te zijn naar iets te eten. Ik heb iets te eten. En ik laat haar proeven.

Sindsdien zijn we onafscheidelijk.

Verliefd

Nog een nieuwe vrouw: Anastasia

Net als ik heeft Sabine een leven achter de rug. Waar het mijne nogal luchtig was en voornamelijk gericht op het volgen dromen en idealen, heeft Sabine zich iets steviger in deze wereld weten te verankeren.

Met twee kinderen in verschillende leeftijden en een praktijk hypnotherapie aan huis is een stad in Noord Brabant haar vestigingsplaats.

Geen verrassing dat deze stad ook mijn standplaats wordt om een geheel nieuw avontuur te gaan beleven.

Anastasia

Anastasia: Bij het horen van deze naam zal ik altijd terugdenken aan onze eerste nacht samen op Living Village.

Als je met mij wilt zijn, moet je dit weten: Ik wil nog kinderen, ik wil dat je de boeken van Anastasia leest, en ik wil emigreren.

Euh… Ok…

Vooral in het laatste kon ik mij helemaal vinden. De kinderen kan ik ook wel voor mij zien in een leven waar alles liefdevol en harmonieus is. En een paar boeken wil ik ook wel lezen.

Vervolgens lezen we samen deze boekenserie, waarbij regelmatig Sabine, ik, of wij allebei in tranen schieten, omdat we zo’n sterke verbinding met dit verhaal voelen. Het leven op de manier die in deze boekenserie wordt omschreven trekt ons enorm. Maar, lijkt tegelijkertijd zo ontiegelijk ver weg.

Want… Er zijn zoveel roepen uit het verleden waar we afzonderlijk van elkaar en gezamenlijk mee te dealen hebben.

Anastasia boeken lezen?

Anastasia boek 1 rinkelende dennen van rusland Vladimir Megre bron bolcom

Deze boekenserie is geschreven door Vladimir Megre. En draagt ook wel de naam Rinkelende dennen van Rusland of Zoemende ceders. In Rusland zijn deze boeken razend populair en lijken ze een ware omslag te betekenen.

Voor mij kwam het lezen van deze boekenserie als een verademing. Voor mij was het als thuiskomen. In de boeken vond ik iets wat ik in al mijn reizen niet kon vinden. En nu… Wil ik het leven! ❤🌱😊

Jij ook?

De boekenserie is ook te verkrijgen op: sundancer.nl en schildpadboeken.nl … Maar, wanneer je via Bol besteld, help je mij de droom van leven in een Anastasia dorp te realiseren.

Dit nieuwe avontuur voldoet niet aan het standaard plaatje van avontuur. Mijn backpack verhuisd van een prominente plaats in mijn leven naar de zolder. Ik rijdt rond op een oude fiets en pak ik pak simpele baantjes op om mij in mijn levensonderhoud te kunnen voorzien.

Ik ervaar grote armoede van binnen en buiten. En weet geregeld niet hoe ik de maand moet overbruggen. Maandenlang staat mijn banksaldo op nul.

Zorgen maken zich meester, en de grootste focus wordt geld. Ik wordt geconfronteerd met allerlei beperkende overtuigingen omtrent geld, werk en inkomen. En ik zak steeds dieper in de shit.

De roze wolk waarin wij de eerste dagen van ons samenzijn verkeerden wordt grijzer en grijzer.

Geld wordt een belangrijke focus. En daar doen we van alles voor. Want, er moeten dromen gerealiseerd worden. Maandenlang sta ik in alle vroegte biddend en dansend sta ik voor ons moodboard.

Vervolgens begin ik achter de laptop te werken aan een online marketing project. Uren worden dagen, weken en maanden. Ik merk pas op dat de stijgende lijn inkomsten al maandenlang is gestagneerd, wanneer het bijna te laat is.

Mijn ogen doen zeer. En wanneer ik buiten een rondje loop merk ik dat ik in geen tijden geleefd heb. Inmiddels is het lente. En ik kan mij van de winter niets meer herinneren. Waar is het leven gebleven? Waar was ik?

Terug bij een werkgever vind ik de rust, om op een andere manier naar mijzelf en mijn online projecten te kijken.

Zelfvoorzienend leven in Nederland?

Ergens onderweg realiseren we ons dat zelfvoorzienend leven nu al kan. Zelfs in de setting waarin wij nu leven. Sabine sleept een wereld van kennis met zich mee op het gebied van kruidenwijsheid. Ik heb enige ervaring in het tuinieren, en ben bij machte lekker brood te bakken.

Dus, waar mogelijk beginnen wij ter plekke het leven te leven dat we willen. Gewoon, zelfvoorzienend leven in een rijtjeshuis, waarom niet? We zijn er nu toch? Op een gegeven moment wordt het voor ons zelfs moeilijk het uitstapje naar de moestuin bij de volkstuinvereniging te maken. Want thuis is al genoeg te doen.

In de moestuin
In de moestuin

De Visie van Super Zelfvoorzienend leven blog

In mijn ogen is zelfvoorzienend wonen en leven een heel belangrijke stap van een destructief systeem naar een nieuwe wereld, waarin harmonie, liefde, natuur en gelijkwaardigheid de basiswaarden zijn.

Vooral, wanneer je dit samen met een groep doet, en hierbij ook zelfvoorzienend bent in de mentale, psychische en spirituele zorg ben je oersterk en kun je bergen verzetten.

Ik zie dit als de oplossing om het tij te doen keren in het voordeel van de Aarde en al haar bewoners.

Missie van Zelfvoorzienend leven blog

Met dit blog heb ik dan ook de missie, jou en mijzelf te ondersteunen in het proces naar zelfvoorzienend leven en wonen in Nederland of het buitenland. En je eigen superkrachten weer aan te boren.

Hoe dan?

Kennis en vaardigheden uitwisselen om zelfvoorzienend te kunnen leven in Nederland, Europa of waar dan ook in de wereld. Hierbij richt ik mij enerzijds op materiële fysieke zaken die je nodig hebt in deze wereld, zoals zonnepanelen, gereedschappen en waardevolle boeken.

Anderzijds weet ik hoe belangrijk het is je binnenwereld op te ruimen. Ook dit aspect wil ik in toenemende mate belichten.

De links in deze website zijn dan ook “gesponsorde links” Ofwel, wanneer jij iets koopt via 1 van deze links, merk jij er niets van. Maar ik krijg wel een stukje commissie. En dat helpt mij dit blog te onderhouden. En mijn dromen te realiseren.

Zelfvoorzienend leven blog

Dit alles vind je dus terug in het zelfvoorzienend leven blog: inspirerende artikelen, persoonlijke verhalen van hoe ik of anderen zich redden op hun zelfvoorzienend leven avontuur. En natuurlijk de beste hulpmiddelen die je misschien nog kopen moet om het leven vorm te kunnen geven. Hulpmiddelen als; compostbak, permacultuur boeken, kweekkassen, zonnepanelen, etc.

Dankjewel

Bedankt voor je aandacht. Het is een plezier ons verhaal met je te delen. In het zelfvoorzienend blog vind je nog veel meer.

En wil je mij steunen in het creëren van een liefdevolle wereld?

Dat kan!

  • Ben je een schrijver? Misschien is het leuk een duurzaam gastblog te plaatsen
  • Ben je een webmaster, doe maar een voorstel. Ik sta voor alles open. En help je graag aan goede teksten.
  • Wil je iets kopen? Doe dat via de koopgids, en ik ontvang een stukje commissie…
  • Schrijf je in voor de zelfvoorzienende mail hieronder. Wanneer ik zo ver ben deel ik toffe updates met je.
  • Doneren mag natuurlijk ook altijd. – Stuur een mailtje om te vragen hoe. Hiervoor moet ik nog iets uitwerken.
  • En je kunt natuurlijk altijd een bericht sturen of een reactie achterlaten.

Maar om te beginnen:

Zelfvoorzienend leven is niet moeilijk. Je kunt vandaag nog je eerste stap zetten. Zelfs vanuit je rijtjeshuis

Ook interessant

Artikelen over zelfvoorzienend zijn uit de kennisbank

Uit het Super Zelfvoorzienend blog

  • Firelux of Qlima?
    Navigeer snel  Firelux of Qlima: Welke petroleum moet je kopen? Wat is Firelux? Firelux […]
  • Firelux Clear of Plus kopen
    Firelux clear of plus kopen? Weke petroleum is de beste zonder geur of geeft het hoogste rendement? Je weet direct d de grootste verschillen. Lees snel verder.
  • Beste houten regenton kopen?
    Wil jij de mooiste regenton? Logisch dat je een exemplaar van hout wilt! Hier vind je de meest authentieke en beste houten regenton. Met een handige keuzehulp, voor als je er niet uit komt. Kijk snel.
  • Zelfvoorzienend leven creëren in het buitenland
    Zelfvoorzienend leven creëren in het buitenland: Waar moet je beginnen als je niemand kent. Wij beginnen van binnen. En zetten de stappen van hieruit.
  • Qlima of Combu: Welke zuivere petroleum kopen?
    Welke petroleum is het beste voor je kouskachel of laserkachel? Qlima of Combu? Lees over de verschillen en kies de meest rendabele en geurloze petroleum.

9 reacties

  1. Wat leuk om te lezen, herkenbaar ook. Ik woon zelf in een appartement in Rotterdam 15 hoog met uitzicht op de Erasmusbrug. Omdat de huidige crisis mij heeft doe nadenken hoe ik zoveel mogelijk zelfvoorzienend kan gaan leven. Dat ben ik aan het uitzoeken zo kwam ik bij jullie terecht. Heel inspirerend en cool, dank jullie wel!

    1. Hey Roos,

      Bedankt voor je reactie. Ja, het zijn bijzondere tijden hè. Tof dat je over zelfvoorzienend leven aan het nadenken bent gegaan. Zelfs op een flat 15 hoog, kun je al iets doen. Denk aan potten op het balkon of iets dergelijks. Of heb je grotere dromen? Voor ons ligt de wens naar het buitenland te vertrekken, lekker in de bergen. Vooralsnog doen we het met de achtertuin in de stad. Succes, groetjes Wouter

    2. Hoi Roos,

      Wat leuk om te lezen hoe je herkenning vindt in deze blogs 🤩
      Het raakt me zelfs, ja.. ik herken hoe groot ‘t verlangen kan zijn ‘dichter’ bij de natuur te zijn. En je woont op 15 hoog! Je zult in ieder geval de vogels van dichterbij kunnen zien?!
      Wouter zit dagelijks juweeltjes-van-blogs te typen en ik leef m’n eigen leven parralel naast hem zonder alles precies te weten.. en het verrast me dat er al een clan begint te verschijnen van geïnspireerden 💗😭💗 Wonderful!
      Dat we met z’n allen een prachtige nieuwe wereld mogen scheppen; dicht bij de natuur, in harmonie met al het leven, en ons geliefd en gedragen zullen voelen en deze vreugde kunnen delen!

      Liefs van Sabine

  2. Ik ga de blog lezen wanneer ik een moment heb, erg leuk dat jullie dit samen doen! Meldt me aan zodat ik het kan volgen. Groetjes, Nina (ja Kopmels, dikke kus Sabine xxx)

    1. Hey Nina!

      Tof dat je ons gevonden hebt. Wat leuk dat je ons volgen gaat! Sabine heeft het geregeld over je gehad.

      Ik zal doorgeven dat je bericht hebt.

      Veel liefs en groetjes van ons.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Zelfvoorzienend leven...

Wanneer begin jij?

blank

Nu met (tijdelijk) levenslang gratis toegang tot het kersverse Super zelfvoorzienend forum.

Deze website maakt gebruik van cookies. Deze gebruiken wij om de website optimaal te laten functioneren en personaliseren. Lees meer hier meer over in onze cookies en privacyverklaring.